من الله و رضوان و ما الحيوة الدنيا الَّا متاع الغرور ( 1 ) . اعلى ، آيات 16 - 17 : بل تؤثرون الحيوة الدنيا . و الاخرة خير و ابقى . الليل ، آيات 12 - 13 : ان علينا للهدى . و ان لنا للاخرة و الاولى . الضحى ، آيه 4 : و للاخرة خير لك من الاولى . 3 . فلسفه اينكه دين فنا و زوال دنيا را آن طور كه هست مجسم مىكند ، اين است كه اگر ما دنيا را آن طور كه هست بشناسيم بهتر و بىخطرتر مىتوانيم از او استفاده كنيم . رجوع شود به دفتر 35 ، صفحه 63 و به سخنرانى شماره . . . تحت عنوان . . . 4 . همانطور كه در ورقه سعادت و بهجت نمره 3 گفتيم ، منطق قرآن از لحاظ عوامل سعادت كه آيا مادى است و يا روحى ، منطق متوسط و معتدلى است و برخى اين منطق را چنين تعبير كرده‌اند كه بعضى مسلكها طرفدار دنيا و بعضى طرفدار آخرت و اما قرآن طرفدار جمع بين هر دو است . ولى از نظر ما اين تعبير چون بر خلاف اصطلاح قرآن است نبايد به كار برده شود . اما اينقدر هست كه قرآن مانند برخى مسلكها طرفدار فقر و درد و ذلت و رهبانيت و روح اجتماعى

--> ( 1 ) . در اين آيه اشاره اى به ناكامى دنياپرستى هست ، همچنانكه آيه كريمهء * ( من عمل صالحاً من ذكر او انثى و هو مؤمن فلنحيينه حيوة طيبة ) * مىرساند بالالزام كه ترك دنيا و اقبال به ايمان و عمل موجب خوشبختى است .